Thursday, October 30, 2014

GINAHASA ANG AMBOY

By: Kuya Ponse
Walang kahirap-hirap na binuhat ni Cesar ang isang sako ng bigas mula sa tricycle upang tulungan ang nadaanan niyang si Aling Tessy na sakto namang kagagaling lang sa palengke.

"Pagpalain ka iho!" Masayang sambit ng ginang sa matulungin na si Cesar.

Simula nang nagbakasyon ito galing America ay nakitaan na ng buong baranggay si Cesar ng kabutihang asal at likas na pagiging matulungin sa lahat. Ibang-iba ito sa mga kabataan na lumaki na malayo sa kulturang Pilipino.

"Hay Naku... dati totoy na totoy ka lang pero ngayon eh barakong barako ka na!" Dagdag na papuri ni Aling Tessy sa balikbayang binata.

"No big deal Sexy! We're cool!" Bibong sagot ng maputi at maskuladong binatang Amboy na si Cesar.

"HOY CESAR!" Malakas na pagtawag ng isang tinig sa Amboy. Kaagad namang nilingon iyon ni Cesar.

"WAZZUP BIRTHDAY BOY!" Ang cool na cool na sagot ng binata sa kaniyang panganay na kapatid.

"ISUSUGOD KO ANG ATE LAURIE MO SA OSPITAL AT MANGANGANAK NA!" Galit na sinabi ng panganay na kapatid kay Cesar.

"PUTANG INA NAMAN... BILISAN MO NA!!!" Sigaw ni Laurie sa asawa habang namimilipit ito sa sakit.

"ASIKASUHIN MO ANG MGA KUMPARE KO AT NAIWAN SILA SA BAHAY. NAG- IINUMAN!" Nagmamadaling sinabi ng kapatid habang sinisimulang patakbuhin ang Owner Type Jeep nito.

ANG PAGGAHASA KAY NELSON 2 - FIN

By: Kuya Ponse

Pagkabigla,pagkatakot at pangamba. Ito ang biglaang bumuhos sa ulirat ng binatang si Nelson sa sandaling magkaroon na siya ng malay. Pilit nitong iniisip ang mabilis na pangyayari bago pa man siya hilahin ng mga maskuladong Foreigner sa loob ng kanilang sinasakyang mamahaling van. Alam ni Nelson na wala na siyang magagawa pa sa kasalukuyang sitwasyong kaniyang kinasasadlaka't aminado siyang hindi siya makakaligtas sa masamang gagawin sa kaniya ng mga kasalukuyang kasama niya sa loob ng malamig na silid.

Nakasandal ang mabait na binatang si Nelson sa isang maskuladong Negro na kasalukuyang marahas at mariing hinahawakan ang mga pormadong bisig niya. Ang mga maiitim namang hita't binti nito'y iniipit ang magkabilang pagitan ng tadyang ng binata. Damang-dama ni Nelson ang naghuhumindig na malaking titi ng Negro sa kaniyang likuran. Hindi kayang maihambing ng binata ang kahabanan at pagkataba ng titi ng Negro sa anumang bagay dahil sa talaga namang napakalaki at malahigante ito. Nakahubad na ang Negrong humahawak ng marahas kay Nelson habang ang binata nama'y suot-suot pa rin ang luma't manipis na puting bikini briefs na ilang taon na niyang nabili.

Makinis at pantay ang pagiging maputi ng balat ng mabait na binatang si Nelson. Pantay na pantay ang kaniyang kulay na nakuha nito sa kaniyang Amerikanong ama. Ang tangi at labis lamang na mapapansin sa katawan ng binata ay ang mamula-mula nitong dalawang utong na siyang kasing kulay naman ng kaniyang mga maninipis na mga labi. Makikita rin sa suot nitong lumang bikini briefs ang napakalaking bukol dahil nakuha din ng binata sa kaniyang ama ang pagkakaroon ng malaki nitong nota. Maninipis lang ang bulbol na tumubo sa binata na sumisilip sa loob ng kaniyang brief at gumagapang paakyat sa kaniyang puson at palabas sa kaniyang dalawang singit. Wala pa ni isa man lang na babae o lalaki ang nakachupa sa binata o ni nakasuso sa dalawa nitong utong. Kahit man lang ang makipaghalika'y hindi pa nararanasan nitong Takatak na si Nelson. Birhen na birhen na maituturing ang ulira't mabait na binata.

PARAFFLE 17


By: Mike Juha
“T-talaga? Ipakilala mo ako sa nanay mo?” ang malakas at nabigla kong pagbigkas, ang mga mata ko ay nanlaki dala ng sobrang excitement at magkahalong kilig at saya.

Natawa siya. Marahil ay hindi niya inaasahang matuwa ako. Inaway ko kaya iyong tao noong nakaraang araw at hindi kami nag-imikan hanggang sa pag-alis niya. 

Noong mapansin ko ang reaksyon niyang parang nagulat, mistula naman akong binuhusan ng malamig na tubig at natauhan. Kaya bigla din akong bumawi, “I mean... bakit mo ako ipakilala?” kunyari, nagbago din ang aking mood na parang may halong pagkainis at hindi interesado.

“Bakit ayaw mo?”

“E... ano… gusto. Pero bakit?”

“E, gusto naman pala e. Huwag ka nang madaming tanong. Baka mamaya, magbago pa ang ihip ng hangin.” Biro niya.

“O, e di sige... mapilit ka eh.” Ang nasabi ko na lang. “Oo nga naman. Baka mamaya bawiin pa niya, mahirap na” sa isip ko lang.

“Hindi ka na galit sa akin?”

“Galit pa rin.” Sagot ko, bagamat hindi naman talaga. 

Napatitig siya sa akin, mistulang hinuhukay ang kalaliman ng aking isip kung nagsabi ba ako ng totoo. “Gusto mo halikan na kita dito?” ang nasabi niya bigla. Marahil ay alam niyang hindi na talaga ako galit.

“Ummm... Ito, gusto mo?” sabay dikit sa mukha niya ang aking kamao.

“Pwede mo naman akong suntukin ngunit hahalikan kita pagkatapos. Ano, gusto mo?”

ANG MARTYR, ANG STUPID AT ANG FLIRT 12

by: DALISAY
CHAPTER 12 (Rendezvous) 

Walang ganang nag-inat si Monty ng umagang iyon. Another boring and restless day for him. Isang linggo na siyang hindi pumapasok sa eskwela. Noong araw na sumuko na siya sa pagmamahal kay Orly ay umiiyak siyang umuwi ng bahay. Malas at naroon ang kanyang Mommy kaya tuloy nalaman nito ang kanyang problema na balak sana niyang itago sa mga magulang.

"Pumpkin... Are you awake?" ang tinig ng kanyang ina sa labas kasabay ng mabining katok.

Patamad na tumayo siya. Akmang aalis na siya ng kama ng bumukas iyon at iluwa ang kanyang inang si Jean. Patipid siyang ngumiti dito. 

"Good Morning Mom."

Ginulo nito ang buhok niya. "Good Morning pumpkin."

Sumandig siya dibdib nito habang hinahaplos ang kanyang buhok. "How about we do shopping today?" sabi nito sa kanya.

"Mom? Aren't you going to ask me to go to school instead?" amused niyang tanong.

"I've already talked to your Dean and Professors. Alam nilang may pinagdadaanan ka ngayon. Why, your break-up with Orly is quite a news. May nakaalam mula sa school publication about it at naisama nila sa blind item section. But we have done something about it already." nakangiting sabi nito.

"You did what?" he said vehemently. Bigla siyang napalayo dito. 

LANCE NA LANG PARA POGI 9

By: Dalisay
Akda ni Jaime Sabado
Di ko man maaninag ang mukha ni Bubble ngunit ramdam ko ang pagkagulat sa boses niya.

AKO: "seryoso ako"

BUBBLE: "kaya mo bang kalimutan siya?" malungkot ang tono ng boses

AKO: "tol, nakikiusap ako. Tulungan mo akong malimot siyang muli, panghawakan mo ang sasabihin kong gagawin ko ang lahat para matutunan din kitang mahalin ng higit pa sa kaibigan at nararamdaman ko namang madali para sakin na mahalin ka." seryoso at desperado kong pahayag

BUBBLE: "tol isa pang itatanong ko, matatanggap mo bang ganito ang...."

AKO: "bubble please, wag mong maliitin ang sarili mo dahil sa physical na anyo mo, di ko kailangan ng tropeyong ipandidisplay, kailangan ko ng taong mamahalin ako ng totoo, taong di ako iiwan at pagtitiwalaan ako"

BUBBLE: "tol handa akong gawin lahat para maging masaya ka, pero tanggapin natin ang realidad ng buhay na importanteng aspeto ng relationship ang physical appearance"

AKO: "maniniwala ka bang gusto kong ganyan ka lang at ayokong may baguhin ka pa sa sarili mo"

BUBBLE: "parang mahirap atang paniwalaan yan lando"

Monday, October 20, 2014

DI KO SINADYANG MAHALIN KA

By: Jhayem
Ito ay isang kwentong naganap sa pagitan ng dalawang taong hindi inakalang pagtatagpuin sila ng tadhana. Siguro ay may mga bahagi ng kwentong ito na maituturing na corny, kabaliwan, kasalanan, kahangalan... ngunit may mga bagay din na alam kong mauunawaan ng karamihan.
 
            Ang kwento ay magsisimula sa paglalahad ng ating bida, si Jarius...
 
            Ako si Jarius, 32, married, taga Pampanga, matangkad sa taas na 5'10", medyo maputi, di ka-gwapuhan, may pagka-chubby pero hindi naman maituturing na mataba.
 
            Mga ilang linggo pa lang ang nakakaraan nang makahiligan kong gumawa ng ibang account sa Yahoo upang magamit sa pakikipag-chat sa Yahoo Messenger. Actually my main purpose in creating a Yahoo account is to have an FS account. I never knew why on that day I decided to create such account. Maybe because I am tired of using my FB... just maybe. Who on earth doesn't have an FB, right? In short, naging addict na ako a FS hindi dahil sa features nito kundi dahil sa mga user accounts na navi-view ko. I like viewing pictures... men's sexy pictures. Yes, I am expecting those reactions... I am bi.
 
            Mahirap na maituturing ang sitwasyon ko bilang bi na may asawa. Sa kaalaman ng lahat, walang nakakaalam sa other side ng aking manhood. Hindi naman kasi ako halatang bi. Oo may pagka-malamya ang aking kilos ngunit di mo iisipin na ako ay bi. Marami ang makakaunawa sa sitwasyong sinabi ko dahil marami din dyan na pareho ng aking kalagayan.
 
            Simula nang ma-addict ako sa FS ay madami na akong naging friends at ka chat sa YM. Merong mga kusang nag-ask na i-add ko sila sa YM ko at meron din namang ako ang nag-ask. Dumami ang mga ka-chat ko at mas lalo akong na-hook sa pakikipag-chat. Natuto rin akong mag c2c kahit di ako sanay. Minsan may mga di ako pinagbibigyang ma-view ang aking cam dahil sa nahihiya ako. May pagka-mahiyain kasi ako dahil lagi kong iniisip na chubby nga ako at baka di ako magustuhang ka-chat ng makakaharap ko. Alam ko naman na di lahat ng chatters ay pare-pareho ng ugali ngunit di pa rin ito sapat upang di mawala ang hiya ko.

NABUKO NG KAIBIGAN 1

By: Jhayem (ahlvhin070912@yahoo.com)
Nasa third year high school pa lamang ako nang malaman ko na hindi ako isang ganap na lalaki. Nalaman ko noon na bi pala ang tawag sa mga katulad ko. Aminado naman akong may mga naging girlfriends ako sa high school at nang simula kong maramdaman ang pagkaakit ko sa kapwa ko lalaki ay may nakarelasyon akong isa. Pero walang sex na nagyari sa amin. Puro kissing lang at nagbabatian lang kami ng burat. Takot kasi akong makipagsex sa kapwa ko lalaki ng mga panahong iyon.
 
Fourth year high school na ako nang makilala ko si Xander na kabilang sa ibang section sa aming school. Foundation day namin noon nang maging magka-team kami sa basketball. Bumuo kasi kami ng isang team ng mga fourth year na lalaban sa mga third year. Naging team mates kami ni Xander at dun nag-umpisa ang aming pagiging magkaibigan kahit di kami magkaklase.
 
Si Xander ay solong anak at di mayabang kahit medyo may kaya sila sa buhay. Madalas ay siya lang mag-isa sa bahay nila at ang tiyahin niya na kapitbahay nila ang tumitingin sa kanya sa tuwing wala ang kanyang mga magulang. May maliit na business kasi ang mga magulang niya sa Novaliches dahil taga roon ang kanyang ama. Kalimitan ay weekly na kung umuwi ang kanyang mga magulang at kung minsan ay mas madalang pa. Kaya si Xander ay sanay sa buhay na walang kasama…walang magulang at walang kapatid. Kaya nang maging magkaibigan kami ay nagkaroon siya ng parang kapatid na rin dahil halos araw-araw ay nandoon ako sa kanila. Nadadaanan kasi namin sa pag-uwi ang bahay nila at mga tatlong bloke mula doon ay ang bahay naman namin.
 
Kung ikukumpara ako kay Xander ay di hamak na lamang siya…sa itsura, sa height, sa katayuan sa buhay, sa kulay ng balat. Masasabing gwapo si Xander at matangkad sa height na 5’11”. Matangos ang kanyang ilong, medyo may pagka-singkit ng kaunti ang mata, clean cut ang buhok, mamula-mula ang pisngi at kutis. Para nga siyang Koreano eh. Kasi nga naman ay di naman siya napapabayaan pagdating sa mga pangangailangan nya sa kanyang sarili dahil may kaya sila.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...