Sunday, June 29, 2014

ANG MARTYR, ANG STUPID AT ANG FLIRT 10

by: DALISAY
CHAPTER 10(Heartaches of Goddess)

Malungkot na tinatanaw ni Monty si Orly habang nagpapraktis ito sa field. Tatlong araw na ang lumipas ng magmakaawa siya rito para huwag siyang hiwalayan. After that fateful day, Orly was never the same. Although hindi siya nito tinataboy ay naroon ang manaka-nakang parunggit nito para sa kanya. Na kesyo ipinipilit bakit daw may ibang tao na ipinipilit ang sarili sa taong ayaw na sa kanila at iba pang masasakit na salita.

In short, napakalamig ng pakikitungo nito sa kanya. Hindi naman siya makaangal kasi mahal niya ito. Isa lang naman ang punto niya, gusto niyang ipadama rito ang pag-ibig na para dito. Na tanging siya lang ang kayang magmahal dito against all odds. Kahit ito pa mismo ang may ayaw sa kanya.

Kulang dalawang buwan na lang at matatapos na ang semester na iyon. Kaya naman todo-effort siya para iparamdam dito na mahal na mahal niya ito. Kahit minsan lang, gusto niyang ipadama kay Orly kung paano ang mahalin ng tulad niya. He was sure, it's just a matter of time. Magbabago rin ang isip at pakikitungo ni Orly sa kanya.

Sumenyas ito ng time-out at tinungo ang kinauupuan niya. Oh how his heart leaped to the very sight of him. Hinding-hindi niya ito ipagpapalit kahit sa isandaan Ronnie pa.

Weh? Banat ng atribidang bahagi ng isip niya.

"Why are you here?" bungad nito sa kanya.

PARAFFLE 14


By: Mike Juha
Parang biglang umikot ang aking paningin sa nariing. “A-ano????” ang naitanong ko.

“May sex video scandal na kumalat... sina Aljun at Giselle!” ang pagklaro ni Fred sa kanyang sinabi.

“Hah! Paano nangyari iyon?”

“Ang sabi-sabi nila ay sa birthday party daw ni Giselle nangyari ito. Di ba nagpunta si Aljun doon? Baka iyon...”

At bumalik sa isip ko ang paliwanag ni Aljun sa akin na iyon nga, uminum siya at nalasing ng kaunti... Iyon ang sabi niya, “nalasing ngkaunti”. Noon ko napagtanto na maaaring sa “kaunting” pagkalasing niya, ay hindi niya ma-kontrol ang sariling may gagawin kay Giselle. Sumagi din sa isip ko ang pabiro niyang sinabing may 40 na raw ka babae siyang natikman at kapag ibinigay ng babaeng nagkakagusto sa kanya ang sarili, tatanggapin niya ito ng maluwag sa kalooban. 

Ramdam ko ang pagsiklab ng galit ko sa kanya. “Sinungaling pala siya! Hindi mapagkakatiwalaan at walang paninindigan!” sigaw ko sa sarili.

“Nakapag-download ako ng copy fwend, nasa internet kasi... Tingnan mo o!” At iniabot ni Fred ang kanyang cp.

Tiningnan ko ang unang bahagi ng tape. Si Aljun nga iyon. Nasa loob ng isang kuwarto, nakahigang nakatihaya at walang saplot ang katawan. Pati ang ari niya ay kitang-kita dahil walang nakatakip dito. At bagamat nakapikit ang kanyang mga mata, klarong-klarong si Aljun nga iyon, walang duda dahil ang camera ay naka-steady na paharap sa kanya at mukhang sa kisame naka-attach ito.

BOOM BOOM JAIRUS 10 - FIN

By: Jaime Sabado

Bagamat may kakulangan sa puso ko ngunit pinilit kung gawing normal ulit ang takbo ng buhay ko. Kasama ko padin si NOIme. Ewan ko ba't di kami mapaghiwalay ng tadhana.wahehehehehe
 AKO: "Dyaraaaan!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" wahehehehe

NOIME: "Ay!!!!! anu ba yan?, wala ka talagang magawa anu?, napapansin ko parang maharot kana sakin ngayon ah?, aminin mo na kasing baliw na baliw kana sa ganda ko" tawa siya ng malakas

AKO: "sinurprise lang kita... kitam pati ikaw wala kang clue bakit ang aga ko dito sa bahay niyo!!! Puro kasi lalaki laman ng utak mo, di ka nagkasya nung nirape moko" wahehehe

NOIME: "anu ba.. cge hiyain mo pa ko baby jai. cge yan naman gusto mo, sarap na sarap ka naman" kunwari nagtatampo.

AKO: "wahehehe kalimutan na nga natin yan, adik ka!!!!!!!!!!!!!!!! tang ina mo!!!!!!!! birthday mo ngayon!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

NOIME: "OMG!!!!!!!, i forgot..wahehehehe"

AKO: "magbihis kana at kakain tayo sa jollibee yeeheey!!!" sabay talon talon sa kama ni Noime

BOOM BOOM JAIRUS 8

By: Jaime Sabado
"TUMAWAG KAYO NG AMBULANSYA"

 Yun ang mga huling salitang narinig ko.
  
Nagkamalay ako sa isang lugar na pamilyar ang setting.
  
AKO: "Anu to? ba't andito ka?"
  
Nakita kong papalapit si mama sa akin at umiiyak..
  
Mama: "beboy? beboy? gising kana nga..., Erwin dali tumawag ka ng doctor gising na si kuya mo" sabay yakap at halik sa akin.
  
Biglang nanumbalik sa diwa ko ang mga nangyari bago ako mawalan ng malay. Ilang sandali pa ay dumating na ang doctor at tiningnan ang lagay ko.
  
Doctor: "so nurse jairus, ok na ba pakiramdam mo?.. mabuti at di ka masyadong napuruhan ng sasakyan. Ang pagiging unconsious mo ay sanhi ng pagod, gutom at stress kaya naging triggering factor nalang ang nangyari para mawalan ka ng malay. Pinagsabay sabay mo talaga sa katawan mo yun kaya sobrang hina mo ngayon wag mo munag pilitin ang sarili mong tumayo o maglakad hanggang bukas ah? Complete bed rest ka muna baka kasi bigla kang matumba o mahilo, at siya nga pala baka next week din you can go back to work na agad." sabay ngiti sa akin

LANCE NA LANG PARA POGI 5

By: Dalisay
Akda ni Jaime Sabado
BUGOY: "Dito ako matutulog ngayon" matigas niyang pahayag

AKO: "huh? pa..panu?.. eh kasi anu..kasi"

BUGOY: "kukunin ko lang assignments ko sa bahay hintayin moko dito lando" sabay talikod.

AKO: "ahhhhhhhhhhhhhhhh!!!!!!!!! patay na.. anu gagawin ko lord" sabay takip ng kamay sa mukha.

Sobrang kaba ang nararamdaman ko. Alam ko kasi na may tensyon sa pagitan ng dalawang iyon at ayoko ng away.

AKO: "ahhh bahala na nga.. pakialam ko kung mag-away sila. Ba't di nalang kasi sila dun sa girlfriends nila."

Ilang sandali din akong palakad lakad sa sala habang hinihintay ko silang dalawa. Ayun at nakarinig ako ng katok sa pinto. Nang binuksan ko ay si Chris ang nakita ko.

CHRIS: "Dyaraaan!!!!!!!! hehehe naka naman, hinihintay mo talaga ako" sabay akbay sa akin

Wala namang isang minuto ay may kumatok muli at ng buksan ko ay si Bugoy naman ang iniluwa ng pintong iyon. Kitang kita ko ang pagdilim ng mukha ni Chris sa nakita niya at ganun din naman ang reaction ni Bugoy ng makita siya.

AKO: "ah eh... Chris, dito daw din siya matutulog... ok lng ba?"

ANG FRESHMAN, ANG SOPHOMORE AT ANG VETERAN 8

By: Dalisay
Nanlaki ang mga singkit nyang mata. Di nya alam kung paano sya mag re react, di sya maka kilos. Tama ba ang narinig nya? Mahal sya ni Austin? Pero bakit? Ang ibig sabihin Bisexual si Austin? Kaya ba ganun ito kabait sa kanya? Kaya ba kapag nagku kwento sya about his feelings kay Raf eh nakikita nya ang lungkot sa mga mata nito? Ito ang mga tanong na pilit nyang hinahanapan ng sagot. Ilang minuto pa ng pag iisip at kumilos sya paharap kay Austin. Tulog na ito. Napansin nya ang mga munting luha sa mga mata nito. Bigla syang nalungkot. Alam nyang kahit sino ay talaga namang mamahalin itong si Austin. Mabait, matalino, thoughful at sweet. Idagdag mo na rin ang pigiging makulit at nakaka tawa nito. Pero hanggang kaibigan lang talaga ang turing nya dito. Isang matalik na kaibigan. Nasa ganun syang pag iisip nang maradaman nya ang pag bigat ng mga mata nya. Pumikit sya at tuluyan ng nakatulog muli.

Maliwanag na ng magising sya. Wala ng ulan at maari na syang maka uwi. Napansin nya na wala si Austin sa tabi nya. Nagpasya syang maligo muna at mag bihis bago nya hanapin si Austin. Makalipas ang 30 minutes ay natapos na syang maligo. Nakapag bihis at nakapag ayos na rin ng gamit nya. Lalabas na sana sya para hanapin si Austin ng pumasok ito sa kwarto. 
“Gising ka na pala. Tara, kain tayo ng breakfast. Nagluto ako”. Si Austin. “Ikaw nag luto? Masarap ba yan?” biro ni Aki. Hindi nya dapat ipahalata kay Austin na alam na nya ang tunay nitong nararamdaman para sa kanya. Hindi dapat mag bago ang pakiki tungo nya kay Austin. “Oo naman. Masarap yun.” Si Austin. Bumababa sila patungo sa dining table at doon nya nakita ang pagkain na pinag mamalaki na niluto ni Austin. “Asus, Hernandez. Akala ko naman kung anu niluto mo. Hotdog at ham lang pala.” Biro ni Aki kay Austin. “Okay na yan. Prito lang ang alam ko eh.” Sabay tawang sabi ni Austin. Kumain sila. Katulad ng dati, kulitan at tawanan sila.

Pagkatapos ng ilan pang minuto ay tuluyan ng umuwi si Aki. Nag alok si Austin na ihatid sya pero tumanggi ito. Nang makarating sa bahay nila ay diretso sya sa kwasrto. Wala pa rin ang parents nya. Tumuloy sya sa kwarto nya. nag shower ulet at nag bihis. Sinimulan nyang gawin ang mga assignments at nag advance reading na rin sya. Nakaramdam sya ng gutom kaya bumababa sya at nagluto ng pagkain. Nang makatapos syang mag luto ay biglang tumunog ang cellphone nya. 

Wednesday, February 19, 2014

STEP DAD

Nang ikinasal muli ang aking ina, hindi ko makasundo ang kanyang bagong asawa. Sariwa pa sa aking alaala ang pagkatao ng aking kinagisnang ama kahit na sampung taon sa siyang namatay. Sa isip ko wala nang makapagpalit pa sa pagmamahal na naramdaman ko nang buhay pa si itay.

Muhing-muhi ako sa kanya. Inagaw nya sa amin ang alaala ni itay. Ngunit nagbago ang lahat mga limang buwan pagkatapos ng kanilang kasal. 

Isang magaling na negosyante ang mommy at maunlad ang negosyong napag-iwanan ng aking ama na ngayon namamahala nga ay ang aking ina. Kadalasan ay umalis siya papunta sa ibang lugar upang makausap ang mga kliyente o potential na kliyente. Ang kanyang bagong asawa naman ay may sariling negosyo rin at sa pagkadinig ko ay magaling ding magdala ng pera.

Ngayong gabi ay isa sa mga araw na yon na wala ang mommy. Napagpasiyahan kong maunang kumain ng hapunan at magpahinga sa silid ko ng maaga upang makaiwas sa aking step-dad. Mga isang oras pagkaraan, habang ako'y nakahiga na at inaantok, narinig ko na parang nabuksan ang pintuan at may parang pumasok sa aking silid. Hindi ko alam kung sino ang pumasok sa aking silid na kaagad na sinara ang pintuan. Naisip ko na baka umuwi ang mommy pero hindi ko matandaan na pumasok ang aking ina sa aking silid na parang pusa na natatakot lumikha ng ingay.

“Gising ka pa, baby?” Boses ng aking step-dad! Pabulong ang kanyang tinig at naramdaman kong nakatayo siya sa tabi ng kama ko. Sa isip ko na kung di ko siya sagutin ay mapagkamalan niyang tulog na ako at lalabas na siya. Pero ang kinaiinisan ko talaga na tawagin nya akong “baby” samantalang ako'y labinlimang taon na at malaking bulas na.

Pagkaraan ng ilang sandali ay naramdaman ko ang kanyang may kalakasang paghinga sa tabi ko. Hindi pa rin siya umalis. Naramdaman ko maya-maya ang pagbaba ng kumot na bumabalot sa akin. Nakasuot lang ako noon ng boxers at walang pangitaas tulad ng nakasanayan ko. Sa hindi ko mapaniwalaang kadahilanan nanatili akong hindi gumalaw datapwat nakabilad na aking katawan sa kanyang harapan.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...