Saturday, August 12, 2017

UNTOLD STORIES WITH BESHIE

By: Paolo
After ng unang karanasan ko sa Saudi sa piling ng isang batang arabo ay nasundan ng maraming beses ang mga sexescapades na iyon.  Sa totoo lang napakadali ang makahanap ng mahahada dito o madalas hindi mo kailangang hanapin pa dahil sadyang sila ang lalapit sau, ika nga nila palay na ang lalapit sa manok upang tukain.  Sa puntong ito mga naglalakihang burat ang kusang lalapit sayo at nasa iyo na lamang kung tatanggi ka o ieenjoy mo.  

Sa simpleng paglalakad sa mga kalye ng Al Khobar lalo't ung maliliit na oneway lamang ay titiba ka.  Sabi nga nila dito daw sa Saudi umuulan ng titi sapagkat ito ay paraiso ng mga bayot na tulad ko.  Kahit araw arawin pa ay pwede at hindi mo kailangang magbayad , ikaw pa ang babayaran nila, samakatwid nasiyahan kana kumita kapa ng salapi.  Mayroon din namang option kung ayaw mong pumatol sa mga arabo.  Nariyan sila kabayan ngunit bihira ang nakikipag relasyon dito ng walang kapalit.  Kailangan ihanda mo ang iyong bulsa sa anumang gastusin pag pinoy ang iyong piniling matikman.  Nariyan yung bibilhan mo ng gadget tulad ng cellphone ung pinaka bagong modelo, laptop, mga damit at kung ano ano pa.  

Well pwede kong sabihin hindi ako isa sa kanila.  Silang mga martyr at nagpapa uto sa mga kabayan para sa kakapirasong laman.  Oo, kakapiraso dahil ni kumalahati ang sukat nating mga asyano kumpara sa mga arabo pagdating sa laki at taba naku po.....nasa panghuli siguro tayong mga pinoy.  Yun nga lang kung seguridad ang pag uusapan well sa pinoy nakakasiguro ka na hindi ka mapapahamak di tulad sa mga arabo na feeling mo sa tuwing sususo ka o hahada ay lagi kang mahuhuli kayat abot ang kaba sa kabila ng sensasyon at ligaya sa piling ng mga dako.  

Naranasan ko din namang tumikim ng mga pinoy, konting boka, konting kwentuhan at pag bumigay na awat na kundi lagot ang bulsa mo.  Kadalasan din ng matitikman mong pinoy ay yung tinatawag nilang laylady......hihiga lang titihaya bubuka.... papa blowjob , papabate at pag nilabasan na Goodbye!!! Ayan ang drama nila kabayan dito kaya kailangang maging matalino kadin.  Kung ikaw ay nasa pinas well pwedeng sabihing ganun kalakaran ngunit dito sa bansa ng mga arabo...iba ang kalakaran....ika nga nila laging fiesta. 

PARAFFLE 22


By: Mike Juha
“Gising na si papa Jun!!!” ang masiglang sigaw ni Kristoff noong nanumbalik na ang aking malay at ibinuka ko na ang aking mga mata.

Pakiramdam ko ay pagod na pagod ako. Parang nauubos ang aking lakas, masakit ang parte ng aking dibdib, at med’yo disoriented. Dahan-dahan kong inikot ang aking mga mata. At napagtanto ko na nasa ospital ako noong makita ko ang dextrose na nakabitin sa lagayan nito sa gilid ng aking kama at may oxygen tube din na nakakabit sa aking ilong.

At nanumbalik sa isip ko ang huling kaganapan bago ako nawalan ng malay... sa kasal ni Aljun.

Noong nilingon ko ang gilid ng kuwarto, nakita ko ang mag-ama. Nakaupo si Aljun, Kristoff ay nakakandong sa kanya. Halatang nahimbing si Aljun at nagising lang sa pagsisigaw ni Kristoff.

Binitiwan ko ang isang pilit na ngiti.

Agad tumalon si Kristoff at nagtatakbo palapit sa gilid ng aking kama. Natuwa naman ako sa nakitang matinding excitement at pananabik sa mukha niya.

“Ingat! Ingat! Baka masaktan si papa Jun mo!” ang sigaw ni Aljun habang dinampot niya ang isang upuan at inilapit ito sa gilid ng aking kama atsaka naupo dito.

“Kumusta ang baby Kristoff ko?” ang mahinang tanong ko.

“Ok naman po. Kayo po papa Jun?”

“Ok naman... ako.”

TASK FORCE ENIGMA 11

By: Dalisay
"A-apple?" namamanghang tanong ni Rovi sa babae.

Namutla ang dati ng maputing mukha nito. Bumakas ang takot ngunit hindi ang rekognisyon sa magandang mukha ng babae. Ang pagkalito at pag-aalinlangan na nadama nito ay naglaho agad marahil dahil biglang bumangis ang hitsura nito at umigkas ang kamao nito patungo sa kanyang mukha.

Mabilis niyang nasalo ang kamao nito at pinilipit iyon. Umuklo ito sa sakit kaya sinamantala niya iyon para hawakan ito sa lalamunan at pindutin ang chakra point nito doon para siya ma-immobilize ito pansamantala.

Natigilan si Apple at namamanghang tumigil sa kanya na nakataas pa ang isang kamay. Animo isang mannequin. Natigagal naman na napatulala ang driver sa kanila. Hindi niya namalayan na nakahinto na pala sila.

"Ituloy mo lang ang pag-drive manong. Sa pinakamalapit na presinto tayo." aniya sa mapanganib na boses. Nagmamadaling nagmaneho ulit ito.

Tiningnan niya ang babaeng nakahinto at hirap na hirap na marahil sa paghinga. Tiningnan niya ang relos at tinantiya ang oras ng pagkakatigil nito. May apat na minuto pa.

"Ibabalik kita sa normal kung ipapangako mong sasagot ka ng maayos. Tandaan mo, kaya kitang patumbahin kahit anong oras dito." sabi niya rito.

Umungol ito at nagtaas-baba ang kilay, senyales na sumasang-ayon ito. "Good!" saka niya ito tinapik sa bandang dibdib at likuran para makakilos muli. Nauubong nagpakawala ito ng hangin. Nang maayos-ayos na ito ay saka siya nagtanong.

"Anong ginagawa mo rito Apple? Kasabwat ka ba ni Park Gyul Ho?"

Hirap na nag-angat ito ng mukha.

"Hindi ako si Apple." sabi nito.

Natigilan siya sa sinabi nito. Kapagkuwan ay pagak siyang natawa.

"Anong kalokohan ito Apple? Pati ba naman ako lolokohin mo?" sarcastic niyang sabi rito.

"Hindi ako nagsisinungaling. Hindi ako si Apple. Nasaan nga pala siya?" seryosong sagot nito.

LANCE NA LANG PARA POGI 14

By: Dalisay
Akda ni Jaime Sabado
BUGOY: "ah eh bubble" waring nagtatakang pahayag ni Bugoy

 BUBBLE: "Di ko din alam Bugoy eh, sinusunod ko lang ang nararamdaman ko"

BUGOY: "may pagtingin ka sa akin kung ganun?" nauutal na pahayag bito

BUBBLE: "Nagising nalang ako lately na ikaw agad ang pumapasok sa isipan ko"

BUGOY: "salamat Bubble ah..akala ko ako lang ang nakakaramdam ng ganoon para sa iyo"

BUBBLE: "totoo ba yang sinasabi mo?" natutuwang pahayag niya

BUGOY: "Oo.." nahihiya

BUBBLE: "I love you.." sabay halik ulit sa Labi ni Bugoy
  
BUGOY: "Mahal na din ata kita"

BUbble: "Kalimutan na natin ang lahat ng nakaraan, harapin natin ang bukas ng tayong dalawa"

Nung gabing iyon ay pinagsaluhan ni Bubble at Bugoy ang init ng kanilang nadaramang pagmamahal. Nagkaisa ang kanilang damdamin at utak na limutin ang nakaraan, kasama na ako dun..

Thursday, August 3, 2017

PARAFFLE 21


By: Mike Juha
Habang papalapit na ang graduation ni Aljun, pinaghahandan na rin ang kasal na gaganapin kinabukasan at sa lungsod nila.

Simple lang ang pinagkasunduan nilang plano sa kasal: sa simbahan gaganapin, walang masyadong preparasyon at piling-pili lamang ang mga bisita. Ito kasi ang hangad ni Aljun dahil kinabukasan pagkatapos na pagkatapos ng kasal ay tutungo ang pamilya sa Canada. Kumbaga, tatlong araw na sunod-sunod ang mga kaganapan sa buhay ni Aljun: graduation, kasal, at ang pag-alis nila ni Kristoff patungong Canada.

At malaking “Ouch!” iyon para sa akin. Ngunit naisip ko rin na makabubuti din ang pg-alis ng mag-ama. Kasi, bagamat napakasakit nito, mabilisan lang. Kung pagpipiliin ako kung sa pagsasaksakin ako at mamatay agad sa isang oras, mas pipiliin ko iyon kaysa matagal nga akong mabubuhay ngunit unti-unti naman akong pinapatay. Doon na ako sa isang beses na mabilisan lang ang sakit.

Anyway, kinuha si daddy na isa sa mga sponsors. Hindi lang dahil hiniling ko ito kundi napamahal na rin kasi si Aljun kay daddy na palaging kalaro niya sa lawn tennis at dahil na rin kay Kristoff. Sa pamamagitan nito, magkakaroon pa rin ng connection ang daddy sa bata; may ceremonial bond pa rin siya sa pamilya. Ibig sabihin, kahit papaano, lolo pa rin ni Kristoff si daddy.

At ako ang best man ni Aljun. Obvious naman siguro. Sa totoo lang, hindi ko nai-imagine ang sarili na magiging best man sa isang taong aking minahal. Kahit naman siguro sino, napakasakit. Ewan ko lang din kung kakayanin ng iba. Ngunit dahil na-kundisyon ko na ang utak kong pag-aralan at pilitin ang sariling tanggapin ang lahat ng maluwag sa kalooban, kaya kakayanin ko talaga ito at panindigan. Atsaka, kapag best man ka ng groom, ang role mo sa kanya ay isang sandalan kapag kailangan niya ng karamay sa mga problema sa buhay. Best buddy, best friend a shoulder to lean on... Bagamat sa panalangin ko na lang madadaan ang kung ano mang suporta ko sa kanya dahil kapag natuloy ako sa pagka-monghe, wala nang pagkakataong makakapag-usap pa kami...

LANCE NA LANG PARA POGI 13

By: Dalisay
Akda ni Jaime Sabado
LOLA: "iho?, anu nangyari at napa isip ka ng malalim jan? excited kana cguro sa bagong negosyo no?"

AKO: "ah eh.. baka nga po..hehe"

LOLA: "oh siya't asikasuhin mo muna ang mga bisita mo, bukas pag uusapan natin ang mga detalye ng bago nating negosyo.

AKO: "ok po lola"

Naging ok naman ang takbo ng party, naging masaya dahil narin sa mga bago kong kaibigan. Ipinagtataka ko lang kung bakit ayaw imbitahan ni lola ang mga dati kong kaibigan.

Kinabukasan ay may ideyang pumasok sa isip ko. 

AKO: "ito na yun....wuhooooooo!!!"

Sabay pindot ng cellphone para tawagan si Alexander.

AKO: "hello? best?"

ALEXANDER: "Hello? oh ang aga mo namang mambulabog?" kakagising lang

AKO: "Bihis ka na! pupunta tayo manila!!! Hindi naman peak season ngayon kaya malaki chance natin makakuha ng sit sa eroplano..bilis, dito kna sa bahay in 45 minutes ah? bye" sabay patay ng cp

KALARONG SUNDALO 4

By: Eric_HotStories
Tahimik ang barracks ngayong gabi. Nasa overnight training mission ang halos lahat ng sundalo ng barracks… kaya walang mga maiingay na humihilik. Halos solong-solo ni Private Dhel Ramos ang barracks nila ngayon gabi, maliban sa kasamahan niyang si Private Joel Virac, na natutulog sa ibabaw ng double-deck nilang kama.

Naalimpungatan si Dhel…

“uuhhh, uuuhhh….. uuuuhhh”

Parang may naghihingalo…? nauubusan ng hiniga…? Inaatake ng asthma…? Inaatake sa puso…? Nagising si Dhel at natanto niya ang nangyayari…..
“HUUYYY….!, Virac….. ang bastos mo ha….! Magbabati ka na lang… dyan mo pa gagawin sa ibabaw ko….!”, napabulalas ni Dhel sa sundalong nakahiga sa ibabaw ng kama niya.

Dalang-dala si Joel sa kanyang paggugunita. Inaalala niya ang huling pagtalik nila ng kanyang asawa na si Nenita. Tatlong buwan pa lang silang kasal… at mapusok pa ang pagtatalik nilang bagong mag-asawa, sa bawat pagkakataong nakakauwi siya sa kanyang bayan.

Malaking tao si Joel… maitim ang balat at malaking bulas. Hindi mapapansin ang konting bilog ng tyan niya dahil nakakatawag pansin naman ang lapad ng kanyang dibdib. Samantala ang asawa niya ay maputi at maliit na babae.

Sa tuwing pagtalik nila, maingay ang halinghing ni Nenita sa naghalong sakit at sikip, dahil malaki ang kargada ni Joel at marahas kumantot na tila gustong durugin ang maliit at mala-donselya niyang asawa. Ngayon, mahigpit ang hawak ni Joel sa kanyang naghuhuminding tarugo… ginugunita niya ang sikip ng pekpek ni Nenita. Libog na libog siya… ilang linggo na rin na hindi sya nakakauwi sa bayan nila. At dalang-dalang si Joel… hindi niya namalayan na napukaw si Dhel sa kanyang halinghing, na kahit mahina lang ay punong-puno ng kapusukan.

“VIRAC……ano ba…!!”, sigaw ulit ni Dhel.
“Ah… eh…. Sorry, pare….”, biglang sambit ni Joel. “…pinagpapantasyahan ko lang si Misis…hahaha”.

“Oo nga naman… ang cute nga ni kumareng Nenita….., para syang kawawa sa iyo, ano…”, nag-umpisang nagbiro na si Dhel.
“hehehe…. Tama ka dyan, pare. Kawawa talaga… nakakalibog nga yung kanyang mga ungol… parang nagmamakaawa at umiiyak, kahit alam ko nasasarapan naman siya siguro….”

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...